Beluister deze pagina met proReader

Home

Wullie tegen zullie; economie versus politiek

 

Economie is een mooi ding. Die heeft de mens geholpen om van holenmens langzaam te veranderen in de bewoner van een uiterst complexe internationale samenleving met een al even ingewikkelde regelgeving en taakverdeling.


Taakverdeling is er wel altijd geweest, voor zover we hebben kunnen uitzoeken. Ook in de steentijd. De mannen gingen verzamelen en jagen, de vrouwen zorgden voor het nageslacht, de maaltijden (toen al) en ontwikkelden de eerste vormen van landbouw. In principe zorgde elk gezin voor zichzelf (liberaal), later kwamen er gezamenlijke taken zoals verdediging en overgedragen taken zoals hordeleiding bij (sociaal liberaal).

 

Naarmate de landbouw belangrijker werd voor de dagelijkse voeding, sloten horden zich aaneen tot dorpen en de taakverdeling werd complexer. Mensen gingen zich specialiseren.
Eén smid in een dorp is genoeg en met één bakker op 600 inwoners kom je ook een heel end.

Er ontwikkelde zich overal op de wereld een soort van economie; geld werd uitgevonden om onvergelijkbare goederen en diensten tegen elkaar te kunnen afmeten en afrekenen. Economieën gingen verbindingen aan per streek, graafschap, hertogdom, koninkrijk. Maar altijd ondergeschikt aan de samenlevingsvorm waarin zij functioneerden. Als een koning oorlog ging voeren verhoogde hij de belastingen. Gilden en later de industrie ontwikkelden zich altijd ten dienste van de bevolking en/of de regerende vorst.

 

Met de uitvinding van het internationale bancaire systeem in de tweede helft van de achttiende eeuw kwamen de eerste barstjes in de overzichtelijke economische verhoudingen, die gedreven werden door nationale belangen.  Er ontstonden economische verbindingen die niet noodzakelijkerwijs parallel liepen met de nationale doelstellingen van de verschillende staten. Hoewel zich op staatkundig vlak de democratie kon vestigen in veel staten, onttrok het internationale zakenleven zich geheel aan elke controle van de nationale parlementen.

 

Dat is lang goed gegaan. Internationale zakenlui zijn in het algemeen geen uiterst linkse onrustzaaiers en zolang zij de liberale principes maar ten volle toepasten bleven a-sociale uitwassen beperkt tot plaatselijke gebeurtenissen, zoals de kanonneerbotenpolitiek van de VS jegens de bananenrepublieken in Midden- en Zuid-Amerika  en de chemische ramp in Bhopal.

Opgejaagd door steeds hogere rentabiliteitseisen leest de moderne manager echter de liberale beginselen niet meer helemaal tot het eind. Daardoor weet hij/zij niet meer dat liberale grondlegger Adam Smith als voorwaarde voor het slagen van een liberale samenleving uitdrukkelijk stelde dat eenieder zich diende te houden aan gevestigde christelijke waarden als naastenliefde en sociale rechtvaardigheid. Nou ja, wie doet dat nu nog?

 

En nu is de kat uit de zak. Nationale parlementen hebben nog maar heel weinig invloed op  werkelijk belangrijke zaken. Zelfs wanneer een half continent zich aanéénsluit tot een monetaire unie blijft de internationale invloed van zo’n groep staten beperkt. En nu is de idiotie zover doorgedreven dat een paar kleine particuliere instellingen uit de VS, zoals Moody’s, en Standard&Poor’s, met elk een tamelijk suspecte achtergrond, wel even zullen uitmaken hoe de verenigde staten van Europa eruit moeten zien. Ik word daar werkelijk boos over. Iedereen mag natuurlijk zeggen wat hij wil, maar dat Europese regeringsleiders zich in hun politiek laten leiden door de uitspraken van een paar over het paard getilde Wallstreet  moneymakers, dat stemt toch verdrietig.

 

Goed, dat was de kwaal. Maar nu het medicijn. Daarvoor kijken wij naar regel drie van de D66-canon: denk internationaal. Europa moet zo snel mogelijk voortgang maken met supra-nationale instellingen. Te veel zeuren over nationale identiteiten levert alleen maar meer ontwikkelingsachterstand op ten opzichte van India, China en de zuidamerikaanse staten.
 

Gelukkig heeft de Europese bank begrepen hoe het ervoor staat. Controle op de financiën van lidstaten moet door Europese instellingen gebeuren en niet door de vergadering van regeringsleiders. Het zou mooi zijn wanneer de democratische controle door het Europese parlement zich ook op dit terrein zou kunnen vestigen.
Bovendien lees ik over automatische sancties. Ik denk dat we het ergste hebben gehad. We waren bijna rock-bottom maar we lijken weer te gaan drijven.

Coen Dekker



Lokaal

zondag 1 januari 2012

Oude columns van de voorzitter


Dolend onderweg Soms is iets onnavolgbaar omdat het zo goed is dat een normaal mens het niet kan duiden. Een geniale pianist, een fantastisch goede schrijfster, een prachtige schilder, een indrukwekkende redenaar. Zo ...     lees verder
zondag 1 januari 2012

Onze lokale raadsleden


Ons Zeewoldens raadslid is Ron Zwart. Hierbij wordt hij ondersteund door onze steunfractie. De gemeenteraad vergaderd meestal 1 keer per maand, voorafgegaan door drie comissievergaderingen. Zes leden van de steunfractie zijn ook commissielid cq ...     lees verder
zondag 1 januari 2012

Onze lokale D66 partij


Berichtgeving lokale partij. Een bericht over wat er bij de lokale partij speelt. Wie is waar nodig en andere soorten nieuwtjes komen in deze categorie terug. Berichtgeving lokale partij. Een bericht over wat er bij de lokale partij speelt. Wie is ...     lees verder
zondag 1 januari 2012

Waar de lokale politiek zich mee bezig houdt


D66 Zeewolde tracht zoveel mogelijk in de commissies en raad ons politieke programma te verwezelijken. Richtlijnen hiervoor zijn de sociaal liberale uitgangspunten, zoals te vinden elders op deze website.     lees verder

Landelijk

donderdag 26 januari 2012

D66 stelt functioneren EU-buitenlandchef Ashton ter discussie

EU-buitenlandchef Catherine Ashton is er na meer dan twee jaar niet in geslaagd haar functie volwaardig in te vullen en een zichtbaar Europees buitenlandbeleid uit te dragen. D66 wil daarom een debat ...     lees verder
woensdag 25 januari 2012

Pechtold: “Opheldering China over mogelijke aanhouding dochter Mensenrechtentulpwinnaar”

D66-fractievoorzitter Alexander Pechtold vraagt opheldering over berichten dat de dochter van Ni Yulan, de Chinese winnares van de Mensenrechtentulp 2011, is opgepakt. Zij was onderweg naar Nederland ...     lees verder


print pagina Mail een vriend

Inhoudsopgave




online netwerken

Lokaal


Landelijk




Agenda

Commissie vergadering

30-1-201220.00 Comissie Ruimte en Wonen Gemeentehuis
Lees meer
RSS