Algemeen
Stranddebat 17 april
Woensdagavond 17 april werd het 3e stranddebat van D66 Zeewolde gehouden.
Deze keer met als thema de plannen voor provinciale en gemeentelijke herindeling.
Aanwezig waren alle fracties uit de gemeenteraad van Zeewolde.
Helaas was de inleider op dit onderwerp – Tweede Kamerlid Gerard Schouw – door de politieke ontwikkelingen in Den Haag verhinderd. Zijn plaats werd ingenomen door Michiel Rijsberman, fractievoorzitter van D66 in de Provinciale Staten.
De gemeenteraad heeft al unaniem uitgesproken dat zowel Flevoland als Zeewolde zelfstandig moeten blijven. Over de mogelijkheid dat de ministerraad een andere optie wil doordrukken via landsdelen en/of grotere gemeenten, wilden de meeste fractievoorzitters geen mening geven. Met name het noemen van een meest favoriete mogelijke fusiepartner bleek voor de meerderheid van de sprekers een onmogelijke opgave.
Het was een geanimeerde bijeenkomst onder leiding van Gerard van der Meer.
Na afloop bleek er nog een primeur beschikbaar voor de deelnemers.
Het plan was dat Gerard Schouw ’s middags een bezoek aan Staatsbosbeheer en de Stille Kern zou brengen en via SBB een cadeautje zou meenemen voor de aanwezige plaatselijke politici.
Via SBB zijn binnenkort “stammetjes “ te koop welke ingeënt zijn met paddestoelenzaad die later dit jaar uitgroeien tot eetbare Shitake paddestoelen. Organisator D66 Zeewolde zorgde alsnog voor aanvoer en uitreiking.
En toen kwam de kater………
Het leek zo aardig: twee snelle jongens in glanspakken die het eens heel anders gingen doen.
Niet al te lang onderhandelen; elkaar iets gunnen.
Wij, simpele onderdanen van de Staat der Nederlanden, dachten dat er snel en efficiënt gewerkt werd aan de maatschappelijke problemen van deze tijd: gebrek aan solidariteit, kwakkelende economie, een verstopte woningmarkt, geen bouwactiviteiten en een overheersend wantrouwen in de overheid.
Dat laatste bleek terecht.
Wat ons werd gepresenteerd als het geboorteproces van een nieuwe regering bleek niets meer te zijn dan een vergadering van commissarissen van de besloten vennootschap Nederland.
Er is gepalaverd over de staat, de financiën van de staat, het personeel van de staat, de ministers van de staat, de subsidies van de staat en natuurlijk: de bezuinigingen door de staat.
Je zou zo denken, daar woont niemand in dat land. Het is in ieder geval geen onderwerp van gesprek geweest: wie heeft ons gekozen en wat zouden die kiezers willen dat we doen. Het ziet er naar uit dat uitsluitend is gekeken naar het imago dat de regeringsfunctionarissen wensen te presenteren aan hun collegae van andere landen in de EG. De Minister van Financiën heeft dat onlangs nog bevestigd. De 3%-norm is ons heilig. Wanneer iedereen in Europa zegt dat een beetje meer ook wel kan, dan willen we er misschien wel heel voorzichtig naar kijken.
Zelfs de meest conservatieve economen zeggen het inmiddels de voorzitster van het IMF na: het stimuleren van de economie moet voorlopig voorrang hebben boven het terugdringen van het begrotingstekort. Nu gebeurt in Nederland alles 50 jaar later, volgens een Duitse!! Dichter, dus we zullen nog wel even geduld moeten hebben.
Ik stel voor dat het Rijk begint met de aan de banken opgelegde rem op de hypotheken op te heffen en subsidiemaatregelen instelt voor de bevordering van groene economie. Heel erg veel maatregelen zijn niet nodig: ondernemend Nederland staat te springen om er tegenaan te gaan. Een klein beetje gezond verstand van de overheid is genoeg. En daarna moet er ruimte gemaakt worden voor de implementatie va de G1000 conclusies. U weet wel. Die club van geïnteresseerde Europese burgers die in een jaar, geheel op eigen initiatief en op eigen kosten een geweldige poging hebben ondernomen om regeerders duidelijk te maken dat het stemvolk geen stemvee meer is, maar goed geschoold en al heel behoorlijk geïnformeerd publiek, dat het verdient om gehoord te worden. Eens in de vier jaar verkiezingen houden, waarna de grootste leugenaar premier wordt, is niet meer goed genoeg. Het is tijd dat er een methode wordt gevonden om, gebruik makend van moderne media, het volk de gelegenheid te geven haar invloed op het regeerproces uit te oefenen.
Coen Dekker
En de winnaar is………
Zo, dat zit erop. De verkiezingen. Het was eigenlijk een beetje saaie wedstrijd.
In de eerste ronde maakten de deelnemers elkaar uit voor rotte vis. Nou ja; parlementair zeg je dan:” U spreekt niet helemaal de waarheid” of “U kiest uw feiten wel heel selectief “of “Nu doet u het weer”. Na twee weken TV-circus kwam het er dan eindelijk van. Er werd behoorlijk gediscussieerd over wezenlijke vraagstukken en tegelijk waren de schreeuwlelijken op links en uiterst rechts gewogen en te licht bevonden.
Eigenlijk wel een gezondmakende ervaring. Nu het er echt om ging met betrekking tot de Nederlandse en Europese economie in een periode van reflectie op de gevolgen van ongebreideld kapitalisme, komt er onder druk van verkiezingen een einde aan de al te grote politieke versplintering. Verder is het opvallend dat ook liberale economen inmiddels melden dat behalve geld ook de mensen er iets toe doen.
Vergelijken we de programma’s van VVD en PvdA dan blijken de einddoelen eigenlijk niet zover uit elkaar te liggen. Natuurlijk zijn er grote verschillen in de wegen die de partijen willen volgen om deze doelen te bereiken. De ketelmuziek die ze ten beste geven in verkiezingstijd kunnen we maar beter vergeten, dat doen die partijen zelf ook.
Aardig is dat gelauwerde partij-ideologen van beide partijen aanbevelen om nu eens geen uitgewerkt regeringsprogramma in elkaar te solderen. Eindelijk krijgen ze door dat de maatschappelijke veranderingen elkaar nu zo snel opvolgen dat niemand kan voorspellen hoe Nederland en Europa er over 4 maanden bijstaan, laat staan over vier jaar; de voorgenomen regeerperiode. Zo’n akkoord op hoofdpunten voorkomt dat samenwerkende partijen elkaar de hele tijd de maat gaan nemen, maar een voorwaarde is wel dat de hoofdonderhandelaars alvorens tot zaken te komen een behoorlijke vertrouwensbasis bereiken. Vertrouwen is in de politiek langzamerhand een schaars goed geworden. Met de terugkeer van de invloed van de grote politieke stromingen van liberalisme en socialisme in het centrum van de macht zou het mooi zijn wanneer zoiets ouderwets als vertrouwen tussen personen ook een wedergeboorte zou beleven.
En nu op naar een nieuw kabinet. Wat dacht u van VVD, PvdA, CDA en D66?
De drie winnaars van de verkiezingen en de partij die in een enkele beweging een meerderheid in de Eerste Kamer en een excellente minister van financiën kan leveren.
Als onderhandelingsbasis neme men het lente-akkoord, voege een behoorlijke stimulans voor de bouw en de modernisering van de hypotheekrenteaftrek toe en met een beetje mazzel zit er over een week of drie een nieuw kabinet.
Misschien is het ook wel handig om goed gedekte hypotheken voor banken mee te tellen als herkapitalisatie. Komt er tenminste weer wat geld beschikbaar voor starters op de koopmarkt.
En als de nieuwe regering dan snel besluit om het garantiefonds voor de sociale woningbouw nieuw leven in te blazen, kunnen de woningcorporaties weer lekker goedkoop geld lenen om de bouw van huurwoningen weer op gang te brengen.
Coen Dekker
p.s. D66 Zeewolde bedankt de inwoners die voor D66 kozen. Het waren er 749 !! - 6,2% !!
Uw raadslid ging op reis
D66 was niet aanwezig bij de raadsvergadering in juni. Uw raadslid ging 10 weken op reis. Als eenmansfractie ben je dan ineens helemaal niet meer vertegenwoordigd. Maar de voorbereiding van de reis die door Italie, Griekenland, Klein Azie en he Midden Oosten voert, zet me wel aan het denken.
Reizen door het Midden-Oosten vraagt om behoedzaamheid. Zo is het niet erg handig om een Israelisch visum van te voren aan te vragen. Want dan kom je Syrie niet meer binnen en Libanon waarschijnlijk ook niet. Gelukkig kan je dit visum bij de grens kopen en doen Jordanie en Egypte niet moeilijk (zegt men, we zullen zien). En blijkbaar kan je ook een Jordaans visum bij de grens kopen, maar niet bij alle grensposten:( Voor de zekerheid maar vooraf regelen, net als Egypte. Want die kan je wel op het vliegveld kopen, maar ja, ik kom per boot denk ik. En Syrie… die vraagt een doos vol papierwerk en bewijsjes van verblijf en reis en die heb ik niet. Albanie en Macedonie willen ook al weten waarheen ik ga en waar ik verblijf. Wat is dat toch met die (ex)dictaturen. Als Europeaan blijk ik niet meer gewend aan grensposten, aan visa en aan de vragen om een Ausweis.
Grenzen zijn maar rare constructen. Het zijn lijnen op de kaart, die je in het landschap niet terugvindt. Behalve bij landen waarvan de heersers de ideologie aanhangen dat de werkelijkheid naar het plan te buigen is, het landschap naar de kaart. Heersers die de maakbaarheid tot in het land willen graveren. Ze bouwen muren, maken hekken en ijzeren gordijnen. En er zijn er die geloven dat die grenzen dan echte dingen zijn. Grenzen zijn de grenzen van de macht. In de natiestaat, wat uberhaupt een eng concept is, valt de grens samen met de definitie. De natiestaat is een geografisch beperkt geweldsmonopolie. Binnen de grens is er iemand de baas. Wetten gelden tot de grens, en daarbuiten is er plots een andere juridische werkelijkheid. Opmerkelijk is dat met de val van de Muur, de verwondering hierover verdwenen lijkt. “Alleen de vogels vliegen van Oost- naar West Berlijn, omdat er soms brood ligt bij de Gedachtniskirche, soms op het Alexanderplein”. Grenzen zijn middelen tot insluiting en buitensluiting. Rechten gelden tot aan de grens. Vrijheid tot aan de grens. Nationaal-liberalisme. Zoals Thomas Mann al in 1940 waarschuwt: “if ever Fascism should come to America, it will come in the name of Freedom.” Wij hebben nu zo’n Partij van de Vrijheid. Dat is Orwelliaanse Newspeak. Het woord vrijheid is ineens iets heel anders gaan betekenen. De vrijheid om te gaan en staan waar je wilt, om te wonen waar je kan en te werken waar er emplooi is, is ineens niet meer begrepen in het vrijheidsbegrip. Maar het zijn niet alleen liberalen die hun idealen kwijt zijn. Ook de broederschap reikt tot aan de grens en niet verder bij het Nationaal Christelijk Appel. Geen Samaritanen hier, alleen Levieten. En de socialisten zijn nog erger: de gelijkheid strekt tot aan de grens. Voorbij zijn de idealen van de Internationale. Het is hebben en houden en de hongerigen in eigen land laten creperen of deporteren mochten ze de euvele moed hebben om een grens over te steken. Als het niet zo beladen zou klinken, zou je dat toch Nationaal-Socialisme moeten noemen. Grenzen zijn middelen tot zingeving. Het verdeelt de wereld in binnen- en buitenlanders. In wij en zij. Het Algemeen Dagblad kopt: “alle Nederlanders gered uit zinkend cruiseschip”. Grenzen leiden tot ontmenselijk van de Ander. Het is maar een buitenlander, dus zijn dood is niet van belang. De buitenlander is de archetypische Ander in Lacan’s termen. Hij spreekt onze taal niet, dus hoef ik hem ook niet te verstaan, niet te begrijpen. We juichen niet voor de beste sporter, maar voor een landgenoot. Alsof het toeval dat hem binnen onze geografische cirkel heeft gebracht het oordeel over de sportieve prestatie overbodig maakt. En zo leiden grenzen tot excessen als the voice of Holland, ik hou van Holland en weet ik hoeveel nationalistische quizzen en spellen en shows op de “nationale” TV. God zij met ons. En niet met de ander. Welke christen heeft dit ooit met droge ogen op een gulden durven graveren? En nu moet ik visa aanvragen. Elke aanvraag is een bevestiging van de legitimiteit van een dictatuur, een voormalige dictatuur of een schijndemocratie. Albanie, Macedonie, Turkije, Jordanie, Syrie, Libanon, Israel, Egypte. Dit doet pijn. Maar een waardevolle observatie: in deze landen zijn de kaartenmakers nog aan de macht en dat maakt alert op de onderliggende structuren. Het laat zien hoe de mechanismen van in- en buitensluiten werken. In het land van de schijnvrijheid zijn de mechanismen aan het zicht onttrokken, maar net zo van kracht.
Lokaal
Columns van de voorzitter
Digitaal vergaderen in Zeewolde
Onze lokale raadsleden
Onze lokale D66 partij
Landelijk
Celebrating Europe
Op de vooravond van de dag van Europa, organiseert D66 in samenwerking met het European Liberal Forum en partners uit o.a. België, Duitsland, Italië en Portugal het festival “Celebrating Europe”. lees verderNieuwe Democraat
Afgelopen week lag de nieuwe editie van Democraat, het ledenblad van D66 bij onze leden in de bus. Vanaf vandaag kunt u dit magazine ook online bekijken. lees verder
word lid
